Jutro udajemy się na 2 dni do Sukhothai, mamy tam nocleg bez internetu, więc drodzy fani dalekich podróży :-) musicie się uzbroić w cierpliwość, i poczekac 3 dni az przybędziemy do Chiang Mai
sobota, 10 września 2011
Fotki 1 dzień Ajjuthaja
 |
| nasza bambusowa chatka, za 11 $, bardzo skromna ale z netem :-) |
 |
| Płyny trzeba uzupęłniac. Jest gorąco |
 |
| Ajjuthaja nocą i w czasie deszczu |
1 dzień
Prywatnym busem spod Democracy Monument dojechaliśmy z Bangkoku do położonego 86 km na północ Ayutthaya. Miasto to było od XIV do XVIII wieku stolicą tajskiego królestwa, aż do momentu, kiedy Syjam podbili Birmańczycy. Zniszczyli je wówczas doszczętnie. Z tego powodu niewiele budynków z dawnej świetności Ayutthaya przetrwało do dzisiaj. Miasto jest położone w miejscu, gdzie zbiegają się trzy rzeki: Mae Nam Chao Phraya, Mae Nam Pa Sak i Mae Nam Lopburi. W przeszłości, rzeki tworzyły naturalną fosę wokół miasta, pełniąc ważną rolę strategiczną, wykorzystywane były także jako naturalny system nawadniający.Miasto nie jest duże – ma około 87 tys. mieszkańców, ale wydaje się być bardzo rozległe. Większość ruin świątyń znajduje się na terenie Parku Historycznego, figurującego na liście światowego dziedzictwa kultury UNESCO.
Ajutthaja była stolicą Tajlandii od 1350 do 1767 r. W XVI w. miasto przeżywało swój okres świetności i było jednym z największych i najbogatszych królestw w Azji, nazywano je nawet „Złotym Miastem”. Królestwo Ajutthaja zajmowało wówczas rozległe obszary państw sąsiadujących z dzisiejszą Tajlandią, a bogaciło się głownie na pośrednictwie w handlu między Indami i Chinami, jak również na eksporcie ryżu, skór zwierzęcych i kości słoniowej. Do Ajutthaja docierali kupcy z całej Azji, a także z Europy i Bliskiego Wschodu. Żyło tam wówczas około czterdziestu narodowości.
Ajutthaja rozwijała się niezwykle prężnie aż do połowy XVIII w., kiedy to najechali ją Birmańczycy. W 1767 r., po dwuletnim oblężeniu, wojska birmańskie zdobyły ówczesną stolicę, niszcząc i paląc ją doszczętnie. Po tych zdarzeniach nigdy już nie została ona odbudowana i nie odzyskała swej dawnej świetności.
Po przyjeździe do miasta marzyliśmy tylko o tym aby się umyć i coś zjeść. Kiedy się jako tako ogarnęliśmy była już 15:30. Z naszego Guesthouse organizowana była wycieczka po zabytkach Ajjuthaja w wieczornym świetle. Chcieliśmy sami zwiedzić miasto ale zmęczeni po locie i długim bądź co bądź wyjeżdzie z Bangkoku postanowiliśmy udac się na tą zorganizowaną eskapadę. Zwiedzanie zorganizowano tak by jak najwięcej zobaczyć światyń które wieczorem są dobrze podświetlone. Gospodarze poobwozili nas samochodami a potem wynajęli łódke by i od strony rzeki zobaczyć świątynie. Niestety się rozpadało na tych łódkach i zmokliśmy do suchej nitki ale widoki nadrabiają……
piątek, 9 września 2011
Moskwa
Wylądowaliśmy w Moskwie!
mamy 5 godzin do odlotu. Od razu przeżyliśmy tu szok kulturowy. wszyscy tu palą papierosy. Są specjalne miejsca do palenia,ale nie są one ogrodzone, gromadzą się tam tłumy a dym papierosowy czuć na całym terminalu.
Następny wpis z Bangkoku.
Pozdrowienia!!
mamy 5 godzin do odlotu. Od razu przeżyliśmy tu szok kulturowy. wszyscy tu palą papierosy. Są specjalne miejsca do palenia,ale nie są one ogrodzone, gromadzą się tam tłumy a dym papierosowy czuć na całym terminalu.
Następny wpis z Bangkoku.
Pozdrowienia!!
 |
| Kwas chlebowy, połowę tańszy od coli a o niebo lepszy :-) |
wtorek, 6 września 2011
Ramowy plan wyjazdu
Bangkok 10.09. 11. sobota
Ajjuthaja 10-11.09.11 Sobota niedziela à przejazd pociągiem lub autobusem ok. 2h z Bangkoku
Sukhothai 11-13.09.11 Niedziela- wtorek à Pociąg 5-6h plus godzina busem z Ajuthaja przez Phitsanulok do Sukhothai/ Lub z ominięciem Phitsanulok autobusem 6h
Chiang Mai 13-22.09.11 Wtorek-czwartek à Albo pociągiem z Phitsanulok5 h Albo autobusem z Sukhothai 4-5 h à trochę posiedzimy na miejscu, w planach wypad do dżungli, zwiedzanie świątyń, wypad do Parku Narodowego Doi Inthanon i Doi Suthep, wodospady, rafting, kurs gotowania po tajsku
Bangkok 23-26.09.11 Piątek, wylot rano poniedziałek à powrót z Chiang Mai ok. 12-15 h pociągiem
piątek, 3 czerwca 2011
Król Tajlandii
Obecnie rządzący król Bhumibol Adulyadej, zwany Ramą IX jest najdłużej panującym w historii Siamu (i Tajlandii oczywiście też). Urodził się w Cambridge w USA, gdzie wychowywał się i chodził do szkół. Królem został w 1946 roku, ale oficjalna koronacje odbyła się w 1950 roku. Rama IX z dynasti Czakri przetrwał 20 zmian na stanowisku premiera, 16 konstytucji i 18 zamachów stanu, odrodzenie demokracji w latach 80. i ostatni kryzys rządowy, rozpoczęty przez kontrowersyjnego, populistycznego premiera Thaksina Shinawatrę. 81-letni monarcha, starszy stażem na tronie o 6 lat od angielskiej królowej Elżbiety II, cieszy się wśród poddanych szacunkiem, który dla europejskich monarchów jest już tylko wspomnieniem. Jest to postać w Tajlandii uwielbiana. Panuje tutaj widoczny gołym okiem kult jego osoby. W każdym mieście widuje się jego wielkie portrety na poczesnych miejscach, a flagom Tajlandii gęsto wiszącym w tym kraju, zawsze towarzyszą żółte flagi królewskie. Król uznawany jest za autorytet absolutny. Jego poczynań, ani wypowiedzi nie odważy krytykować się żadna gazeta, choćby były najbardziej bzdurne. Prasa jest w teorii wolna, ale karą za obrazę majestatu jest do siedmiu lat więzienia. A gdzie kończy się rozsądna krytyka, a zaczyna obraza majestatu decyduje niezawisły, ale jednak w służbie króla, sędzia, więc nikt woli nie ryzykować. Podobnie jest z ludźmi, którzy w zaciszu domowym rozmawiają na temat monarchii całkiem otwarcie. Uważa się, że obecny król jest bardzo dobrym władcą Tajlandii. Za jego rządów Tajlandia nawiązała sojusz z USA, który przetrwał konflikty zbrojne w Korei, Wietnamie, Kambodży i ma się dobrze do dziś. Niewątpliwie brak zaangażowania zbrojnego Tajlandii w jakiekolwiek wojny naszego stulecia, jest przyczynkiem relatywnie dobrej pozycji gospodarczej Tajlandii w Azji Południowo Wschodniej. Jak już wspominałam żółty kolor, to kolor poniedziałku, czyli dnia w którym urodził się Król. Poprzez zakładanie żółtych ubrań Tajowie wyrażają swoje uczucia dla monarchy.
Historia Tajlandii
Historię przedstawię w telegraficznym skrócie chronologicznie wg dat. Nie znajdziecie tu opisów co, dlaczego i kiedy, bo nie przepadam za historią ale jeśli ktoś jest ciekawy to na pewno znajdzie w necie dokładniejsze informacje.
II- VIII wiek okres królestwa Śriwidżaja - stolica królestwa znajdowała się na Sumatrze w Indonezji i sięgało przez Indonezję na północ do Tajlandii. Wiele przedmiotów z tego okresu znaleziono w Chaiya w prowincji Surat Thani- w 1 z najstarszych miast Tajlandii.
VI-XIII wiek okres królewstwa Dwarawati (królestwo Monów) - Monowie przynależący pierwotnie do misjonarskiego plemienia z Indii przybyli do Tajlandii z południowych Chin i zawiązali luźny związek państw miast, którego stolicą było prawdopodobnie Nakhon Pathom.
VIII-XIII wiek okres Khmerów. W szczytowym okresie swojego rozwoju imperium Khmerów ze słynną stolicą Angkor Wat dominował w całej Azji Południowo Wschodniej. Khmerowie budowali wspaniałe świątynie i miasta a część odrestaurowanych świątyń można podziwiać do dziś.
1259-1558 okres królestwa Lan Na zajmujący północno wschodni obszar Tajlandii. Królestwo przetrwało 3 stulecia aż do czasu podbicia przez Birmańczyków, którzy traktowali te tereny później jako bazę wypadową do wali z Ajutthają
1238-1360 Okres królestwa Sukhothai - kiedy potęga Angkoru zaczęła słabnąc władze zaczęli stopniowo w okolicach Sukhothai zajmować tajscy władcy. Większość osiągnięć królestwa przypisuje się królowi Ramie Kamhengowi (pan 1279-1298). Jego panowanie stało się początkiem tzw. Złotego Okresy w historii Tajlandii. Rozwinął szkolnictwo, kulturę, sztukę, wprowadził alfabet tajski. Pod jego okiem architekci i rzemieślnicy rozwinęli własny styl, uważany do dziś za najbardziej wyrafinowany. Król ten rozwinął buddyzm theravada i kierował się wartościami buddyzmu w polityce co przyniosło królestwo pokój i dobrobyt jakiego nie osiagnięto w żadnym z wcześniejszych królestw
1350-1767 Królestwo Ajutthaja - Jeden z władców Sukhothai został zmuszony przez epidemię cholery w 1351 roku do przeniesienia się z zajmowanych terenów na tereny Ajutthaj otoczone rzekami nielel ze wszystkich stron. Przyją wówczas imię Ramy Thibodi i przystąpił to powiększania swego królestwa. w 1569 roku Ajutthaja została splądrowana przez Birmańczyków, którzy wywieźli prawie cały dwór i mieszkańców do Pegu. Klęskę w kocu pomszczono w 1584 roku. W tym czasie do Ajutthai zaczęli przybywać Europejczycy. W 1511 roku ambasadę założyła Portugalia, sto lat później Holandia, w 1621 Duńczycy a w 1662 Francuzi. Europejscy kupcy i dyplomaci byli pęłni podziwu dla wspaniałości Ajutthai, która w tym czasie była najbardziej okazałym miaste w Azji Południowo Wschodniej.
Ajutthai ciagle zagrażali Birmańczycy więc postanowiono przenieść stolice trochę dalej, do Bangkoku
1783 do dziś Dynasta Czakri. Do władzy doszedł Rama I który w 1782 przeniósł stolicę na wyspę Rattankosin w obecnym Bangkoku
TAJLANDIA WSPÓŁCZESNA-- Druga połowa XIX zaznaczyła się znaczną modernizacją kraju, prowadzoną przez panujących monarchów. Zniesione zostało niewolnictwo, umożliwiano młodzieży podejmowanie studiów za granicą, zawarto liczne traktaty gospodarczo-handlowe z państwami europejskimi. Tajlandia (ówcześnie Syjam) stała się w XIX w. najpotężniejszym państwem Azji Południowo-Wschodniej.
W I wojnie światowej Tajlandia walczyła po stronie Ententy. W II wojnie była co prawda sprzymierzeńcem Japonii, ale w rzeczywistości nie brała w ogóle udziału w walkach.
W 1932 r. Tajlandia stała się monarchią konstytucyjną . W 1946r. koronę państwa przejął Rama IX, panujący w Tajlandii do dziś. W 1950 zawarto porozumienie polityczno-gospodarcze ze Stanami Zjednoczonymi. Zezwolono USA zakładania baz wojskowych na terenie Tajlandii, które były wykorzystywane przez USA do walki w Wietnami
Sytuacja w powojennej Tajlandii była bardzo niestabilna. Doszło do licznych zamachów stanu i zmian rządów. Władzę sprawowała wówczas junta wojskowa. Dopiero w 1992 r., po wyborach parlamentarnych, utworzony został rząd koalicyjny, na którego czele stanął premier Chuan Leekpai.
Był to pierwszy od prawie 30 lat premier, nie mający oparcia w wojsku. Zniesiona została, wprowadzona w 1976 r., ustawa o stanie wyjątkowym. Przestała także obowiązywać ustawa o nieograniczonych prawach wojska do interweniowania we wszystkie wewnętrzne sprawy państwa i tłumienia społecznych napięć i konfliktów. W 1993 r. Tajlandia przystąpiła do Ruchu Państw Niezaangażowanych.
II- VIII wiek okres królestwa Śriwidżaja - stolica królestwa znajdowała się na Sumatrze w Indonezji i sięgało przez Indonezję na północ do Tajlandii. Wiele przedmiotów z tego okresu znaleziono w Chaiya w prowincji Surat Thani- w 1 z najstarszych miast Tajlandii.
VI-XIII wiek okres królewstwa Dwarawati (królestwo Monów) - Monowie przynależący pierwotnie do misjonarskiego plemienia z Indii przybyli do Tajlandii z południowych Chin i zawiązali luźny związek państw miast, którego stolicą było prawdopodobnie Nakhon Pathom.
VIII-XIII wiek okres Khmerów. W szczytowym okresie swojego rozwoju imperium Khmerów ze słynną stolicą Angkor Wat dominował w całej Azji Południowo Wschodniej. Khmerowie budowali wspaniałe świątynie i miasta a część odrestaurowanych świątyń można podziwiać do dziś.
1259-1558 okres królestwa Lan Na zajmujący północno wschodni obszar Tajlandii. Królestwo przetrwało 3 stulecia aż do czasu podbicia przez Birmańczyków, którzy traktowali te tereny później jako bazę wypadową do wali z Ajutthają
1238-1360 Okres królestwa Sukhothai - kiedy potęga Angkoru zaczęła słabnąc władze zaczęli stopniowo w okolicach Sukhothai zajmować tajscy władcy. Większość osiągnięć królestwa przypisuje się królowi Ramie Kamhengowi (pan 1279-1298). Jego panowanie stało się początkiem tzw. Złotego Okresy w historii Tajlandii. Rozwinął szkolnictwo, kulturę, sztukę, wprowadził alfabet tajski. Pod jego okiem architekci i rzemieślnicy rozwinęli własny styl, uważany do dziś za najbardziej wyrafinowany. Król ten rozwinął buddyzm theravada i kierował się wartościami buddyzmu w polityce co przyniosło królestwo pokój i dobrobyt jakiego nie osiagnięto w żadnym z wcześniejszych królestw
1350-1767 Królestwo Ajutthaja - Jeden z władców Sukhothai został zmuszony przez epidemię cholery w 1351 roku do przeniesienia się z zajmowanych terenów na tereny Ajutthaj otoczone rzekami nielel ze wszystkich stron. Przyją wówczas imię Ramy Thibodi i przystąpił to powiększania swego królestwa. w 1569 roku Ajutthaja została splądrowana przez Birmańczyków, którzy wywieźli prawie cały dwór i mieszkańców do Pegu. Klęskę w kocu pomszczono w 1584 roku. W tym czasie do Ajutthai zaczęli przybywać Europejczycy. W 1511 roku ambasadę założyła Portugalia, sto lat później Holandia, w 1621 Duńczycy a w 1662 Francuzi. Europejscy kupcy i dyplomaci byli pęłni podziwu dla wspaniałości Ajutthai, która w tym czasie była najbardziej okazałym miaste w Azji Południowo Wschodniej.
Ajutthai ciagle zagrażali Birmańczycy więc postanowiono przenieść stolice trochę dalej, do Bangkoku
1783 do dziś Dynasta Czakri. Do władzy doszedł Rama I który w 1782 przeniósł stolicę na wyspę Rattankosin w obecnym Bangkoku
TAJLANDIA WSPÓŁCZESNA-- Druga połowa XIX zaznaczyła się znaczną modernizacją kraju, prowadzoną przez panujących monarchów. Zniesione zostało niewolnictwo, umożliwiano młodzieży podejmowanie studiów za granicą, zawarto liczne traktaty gospodarczo-handlowe z państwami europejskimi. Tajlandia (ówcześnie Syjam) stała się w XIX w. najpotężniejszym państwem Azji Południowo-Wschodniej.
W I wojnie światowej Tajlandia walczyła po stronie Ententy. W II wojnie była co prawda sprzymierzeńcem Japonii, ale w rzeczywistości nie brała w ogóle udziału w walkach.
W 1932 r. Tajlandia stała się monarchią konstytucyjną . W 1946r. koronę państwa przejął Rama IX, panujący w Tajlandii do dziś. W 1950 zawarto porozumienie polityczno-gospodarcze ze Stanami Zjednoczonymi. Zezwolono USA zakładania baz wojskowych na terenie Tajlandii, które były wykorzystywane przez USA do walki w Wietnami
Sytuacja w powojennej Tajlandii była bardzo niestabilna. Doszło do licznych zamachów stanu i zmian rządów. Władzę sprawowała wówczas junta wojskowa. Dopiero w 1992 r., po wyborach parlamentarnych, utworzony został rząd koalicyjny, na którego czele stanął premier Chuan Leekpai.
Był to pierwszy od prawie 30 lat premier, nie mający oparcia w wojsku. Zniesiona została, wprowadzona w 1976 r., ustawa o stanie wyjątkowym. Przestała także obowiązywać ustawa o nieograniczonych prawach wojska do interweniowania we wszystkie wewnętrzne sprawy państwa i tłumienia społecznych napięć i konfliktów. W 1993 r. Tajlandia przystąpiła do Ruchu Państw Niezaangażowanych.
Subskrybuj:
Posty (Atom)