Kolory dni tygodnia :-)

Zgodnie z tajską astrologią (opartą w dużej mierze na wpływach hinduskich), każdemu dniu tygodnia przypisywany jest pewien kolor.

Kolory dni tygodnia wywodzą się od barw przypisywanych planetom i ciałom niebieskim (kolejno: Księżyc, Mars, Merkury, Jowisz, Wenus, Saturn, Słonce) i bóstwom, opiekującym się danym dniem, zgodnie z hinduskim systemem astrologicznym.

Nawet flaga królewska samego Bhumibola Adulyadej, urodzonego w poniedziałek, nosi kolor żółty - odpowiadający barwie tego dnia tygodnia, a Tajowie zakładają w poniedziałek żółte koszulki na znak szacunku dla króla, który urodził sie w tym właśnie dniu a kolorem królowej jest niebieski i juz teraz wiecie dlaczego. Co do symboliki kolorów to nie należy zbyt często nosić czarnych ubrań, które kojarzą sie ze śmiercią. Nie ma mowy o czarnej kreacji idąc na ślub lub tajskie przyjecie. Czerwony jest kolorem szczęścia, sukcesu i dobrobytu a pomarańczowo-szafranowy to kolor tutejszych mnichów i religii w ogóle.

Kolory przypisywane danym dniom tygodnia:

• Poniedziałek – żółty lub kremowy
• Wtorek - różowy
• Środa - zielony
• Czwartek – pomarańczowy lub brązowy
• Piątek - niebieski
• Sobota – fioletowy lub czarny
• Niedziela – czerwony

Dzień tygodnia, w którym się urodziliśmy jest tutaj bardzo ważny i łączy się z ofiarami składanymi przed odpowiednią statuetką, kolorem, który przynosi szczęście i magicznym wpływem danej planety. Obecnie nikt już nie ubiera się zgodnie z kolorem dnia (kiedyś było to ważne wśród dowódców, ale o tym kiedy indziej), ale moda aby mieć ubrane coś odpowiedniego koloru do danego dnia powraca do dużych miast. Dużą popularnością w Tajlandii cieszą się kolorowe T-shirty w owych „magicznych” barwach.

Dni tygodnia i ścinanie włosów:

Z dniami tygodnia związany jest też pewien przesąd dotyczący odpowiedniego momentu na ścięcie włosów. Włosy a przede wszystkim głowa na której się znajdują, stanowi najważniejszy punkt ciała u Tajów. Głowa jest najwyższą (dosłownie i w przenośni) i najświętszą częścią ciała, bowiem mieszka w niej dusza (khwan). Nie wolno dotykać cudzej głowy (tabu!). Powstrzymajmy się od głaskania dzieci po główkach - możemy niechcący sprowokować złe duchy. Jednym z najcięższych wykroczeń jest stanięcie wyżej niż głowa Buddy.

Ścinając włosy ułatwiamy dostęp do naszej głowy i duszy. Należy to zatem robić w odpowiedni sposób. Fryzjerzy, nim zaczną strzyc, składają pokłon wai: unoszą dłonie do twarzy, jak w modlitwie, i lekko się pochylają. Należy też ścinać włosy w odpowiednim momencie i tu wkracza przesąd dotyczący dni tygodnia i przypisanym im znaczeniom, kiedy ścinamy włosy. A zatem jeśli ścinamy włosy:

•    W poniedziałek to będziemy szczęśliwi i zdrowi
•    We wtorek - silni
•   W środę - spotka nas wielkie nieszczęście
•   W czwartek - będą chronić nas anioły
•     W piątek - spotkamy na swojej drodze wiele szczęścia
•     W sobotę - zrozumienie 
•      W niedzielę - długie życie

Zatem jak widać nie należy ścinać włosów w środę, nic więc dziwnego, że w ten dzień, zwłaszcza na wsi, salony fryzjerskie są pozamykane. Z kolei istniej też przesąd dotyczący soboty. W tym dniu nie należy robić niczego nowego np. wprowadzać się do nowego mieszkania, założyć nowego ubrania, użyć nowego samochodu itd. bo przyniesie to na nas nieszczęście.

No cóż, co kraj to obyczaj!

podarki, kwiaty, ułożenie kwiatów

Bai-sri --> składa się z  liści bananowca, jaśminu, jedzenia (ryż, jajko);

oznacza dowód uznania nauczyciela przez ucznia albo ofiarowywane na szczęście dla niemowląt.

Bai Sri jest także rodzajem ceremonii błogosławiącej, mającej przynieść szczęście i prosperity osobie lub miejscu.

Jad Pann = poom są ułożenie w kształcie miski, używane podczas ceremonii ślubnych

Malai = girland= Phuang Malaia podstawą są płatki jaśminu i połączenie kolorów z innymi kwiatami; przynosi go osoba odwiedzająca świątynię (przynosi się też specjalne kwiaty, patrz zdjęcie poniżej); taksówkarze wieszają sobie coś takiego przy lusterku aby uniknąć wypadków; jest także używany przy ołtarzykach domowych i zmieniany codziennie; malai dostaje się przy specjalnych okazjach np. wprowadzając się do nowego domu, z okazji przyjęcia czy np. zaręczyn, urodzin, ukończenia szkoły czy po prostu na szczęście. Jest to także najbardziej popularna forma podarku na przywitanie lub pożegnanie gościa, przyjaciół. Uliczni sprzedawcy oferują gotowe girlandy, można ich znaleźć zazwyczaj blisko świątyni czy np. na skrzyżowaniach dróg.

Krathong są to kwiaty uformowane w kształt łódki i puszczane na wodę podczas święta Loy Krathong festiwal, podstawa jest uformowana z liści bananowca, reszta inne kwiaty, obecnie wykonywane także z kolorowego papieru i styropianu

Zjednanie sobie duchów phi; domy duchów; phra phum duch domu duchów

Tajski buddyzm nie wyzbył się wcześniejszych wierzeń związanych z hinduizmem i spirytualizmem. Tajowie wierzą, ze każde miejsce jest zamieszkane przez jakiegoś ducha. Duchy to wędrujące nadprzyrodzone zjawy, które mają moc przynoszenia szczęścia, ale też mogą zsyłać ogromne nieszczęście, dlatego też trzeba je przebłagać ofiarami jedzeniem, kwiatami, kadzidełkami. Najpotężniejszym duchem jest duch ziemi, któremu należy zbudować specjalny domek przy własnym domu, aby zrekompensować duchowi to, że zabraliśmy kawałek ziemi pod własny dom. Domek duchów dla dobrego ducha będzie wyrazem podziękowania i prośbą o strzeżenie domu, natomiast duch złośliwy obdarzony miejscem zamieszkania oswoi sie i stanie się łagodniejszy. Takie domki ustawia sie nie tylko w przydomowych ogrodach, prawie wszystkie sklepy, biurowce, szkoły i inne miejsca publiczne maja specjalne schronienie dla duchów. Stawiając nowy dom duchów należy skonsultować się z astrologiem, zzwyczaj domki stawia się na podwyższeniu np. drewnianym palu. Przy  instalacji należy uszanować dwie podstawowe reguły: domek musi być skierowany frontem na wschód  i nie może być  zacieniony przez  budynek. Codziennie rano należy duchowi ofiarować trochę wody i żywności, wianuszki kwiatów a także zapalić kadzidełka.  W niektórych domach nie ma specjalnie przygotowanego domku duchów, wtedy wiadomo, ze duch wybiera sobie jedno z drzew lub mieszka pod progiem zatem pamiętajcie, ze w Tajlandii trzeba zawsze przekroczyć próg, jeżeli na niego nastąpicie będzie to brak szacunku dla ducha, który opiekuje sie danym miejscem.

Domki duchów mogą też stać przy drogach, w miejscach częstych wypadków lub dawnych masakr.

I choć zjednywanie sobie duchów nie idzie w parze z naukami buddyzmu, większość Tajów zdaje się tym nie przejmować i pali kadzidełka zarówno dla uczczenia Buddy jak i składają ofiary dla przebłagania animistycznych duchów.

Owoce Tajlandii --> te wyjątkowe

drzewo smoczego owocu Smoczy owoc Tajska nazwa: Khanun Dostępność: Grudzień - Czerwiec Mój absolutny number one. Pycha!!! Smoczy owoc zawdzięcza swoją nazwę fantazyjnemu kształtowi, przypominającemu fioletowe płomienie. Jest podłużny, wielkości grapefruita. Po rozkrojeniu jest biały lub jasnofioletowy z widocznymi, licznymi czarnymi kropkami. Zjada się miąższ bez skórki; owoc nie ma twardej pestki. Cierpki i kwaśny w smaku, konsystencją przypomina nektarynkę. Często serwowany na deser w restauracjach. Mangostynka Tajska nazwa: Mang Khut Dostępność: Kwiecień - Wrzesień   Południowa Tajlandia, a zwłaszcza obszar wokół Surat Thani blisko Phuket i Koh Samui jest najpopularniejszym terenem upraw mangostynek, będących w całym kraju symbolem pory deszczowej. Ten wspaniały owoc ma grubą brązowo czerwoną łupinę, wewnątrz której kryją się soczyste słodko kwaśne cząstki z lekko cierpką nutą. Im więcej cząstek jest w łupince tym mniej zawiera ona pestek. Najłatwiej obiera się przy użyciu noża, którym rozkrawamy skórę w połowie i rozdzielamy na dwie części. Jest to zwyczajowy tajski lekki deser po posiłku. Mniam mniam pycha :-)
Rambutan Tajska nazwa: Ngo Dostępność: Maj - Wrzesień Rubinowo czerwony Rambutan pokryty zielonymi włoskami jest jednym z najbardziej atrakcyjnych tajskich owoców. Jest również jednym z najlepszych. Tajskie Rambutany są  uważane za znakomite , ich słodycz stymuluje duże ilości eksportowanych owoców zarówno świeżych jak i puszkowanych.  Uprawiany jest w rejonie Chanthaburi and southern i SuratThani zaopatrując blisko położone Bangkok, Phuket i Samui.
Tamarind Tajska nazwa: Makham wan Dostępność: Grudzień - Marzec "Owoc o nazwie popularnego sosu, ma tą samą nutę smakową - słodko kwaśny. Po obraniu zwykle jest jedzony świeży, lub gotowany w wodzie daj odświeżający napój. Inna, bardziej kwaśna odmiana jest używana w różnych potrawach dla aromatyzowania smaku" Tego owocu nie jadłam przyznaję.

Kokos Tajska nazwa: Ma-phrao Dostępność: cały rok Kokosy zajmują podobne miejsce w tajskiej kuchni jak ziemniaki w polskiej. Mleko kokosowe jest składnikiem wielu zup i potraw curry; po zagęszczeniu lub jako wiórki, używane jest do przygotowywania różnych deserów, zwłaszcza w kompozycji z kleistym ryżem, jako chrupiące wióry gotowane w brązowym syropie cukrowym i niezliczonej ilości innych przepisów. Młode, zielone kokosy są pełne soku i mają miękki miąższ. Serwowane są jako mocno schłodzony świeżo otwarty orzech, z którego wypija się orzeźwiający napój przez słomkę. Miąższ można jeść łyżeczką. W dojrzałym owocu nie ma już soku, za to miąższ staje się gęsty i bardzo smaczny.

Gujawa Tajska nazwa: Farang Dostępność: cały rok Nikt nie wie dlaczego Tajowie nazywają Gujwę tak samo jak Europejczyków. Prawdopodobnie, fakt pochodzenia tego owocu z Hiszpanii miał z tym coś wspólnego. Niezależnie od domysłów Gujawa jest jednym z bardziej popularnych owoców na przekąski, jedzonych zarówno z dojrzałych jak i zielonych owoców, często z dodatkiem cukru i soli.  Owoc także zmienia barwę wraz z dojrzewaniem. Jest to po kolei barwa- zielona, jasnożółta lub jasnoróżowa.

tak rośnie mango Mango Tajska nazwa: Ma-muang Dostępność: Marzec - Czerwiec Ci którzy znają mango głównie z puszek lub terenów innych niż Azja, mogą odkryć całkiem nowy smak. Na tajskich rynkach występuje kilkanaście odmian, głównie szczepy niedostępne nigdzie indziej. Koneserzy tego owocu z sąsiednich krajów importują z Tajlandii ponad 3tys ton rocznie. Tajowie jedzą mango na wiele sposobów, zależnie od rodzaju owocu. Niektóre odmiany serwowane w czasie maksymalnej dojrzałości podawane są na kulach kleistego ryżu z polewą mleka kokosowego są ulubionym deserem. Jasno żółte ok rong i nieco ciemniejsze nam dok mai szczególnie nadają się do tego celu. Inne rodzaje, takie jak kiao sa woei są chętnie spożywane w sałatkach, gdy ich skórka jest wciąż głeboko zielona, a miąższ jeszcze całkiem biały. Mango bywa także marynowane ma-muang dong, podawane w syropie ma-muang chae im solone i suszone ma-muang khem lub przetwarzane na dżemy lub pikantne sosy.

Durian Tajska nazwa: Thurian Dostępność: Maj - Sierpień Niezwykły, najbardziej egzotyczny z owoców, nazywany królem owoców. Durian jest niezwykłym połączeniem smaku i zapachu. Wielki owoc, wygląda jak głowa kolczatej maczugi. W środku znajdują się biało-żółte cząstki. Konsystencja przypomina banana. Słodko kwaśny smak jest nieporównywalny do niczego. Bardzo intensywny zapach przypominający ser pleśniowy lub zgniłe jaja, jest powodem zakazu jego wywozu i transportu publicznymi środkami komunikacji. Także wiele hoteli zabrania wnoszenia Durianów na ich teren. Zapach Duriana utrzymuje się bowiem w pomieszczeniach tygodniami, a jego specyfika powoduje ma tak samo dużo wielbicieli jak i wrogów. Trzeba go koniecznie spróbować.

Słodkie jabłko różane "Rose apple" Tajska nazwa: Noi-na Dostępność: cały rok Owoc ten ma kształt małej gruszki, intensywna czerwona skórka przypomina w dotyku wosk. Je się go pokrojonego w kawałeczki lub tak jak polską gruszkę, gdyż niejadalne gniazdo nasienne znajduje się u podstawy owocu. Jabłko to ma słodki gruszkowo - jabłkowy smak i konsystencję. Jest bardzo popularny i można go kupić na wszystkich straganach i w budkach z owocami. Liczi Tajska nazwa: Lin-chi Dostępność: Kwiecień - Czerwiec Pierwotnie ten sławny, delikatny owoc był importowany wyłącznie z Chin i sprzedawany w bardzo wysokich cenach. Dziś, powstało wiele sadów lichie w północnej Tajlandii co radykalnie zmieniło ceny.  Kilka odmian ma słodki smak z delikatna cierpką nutą. Dostępne w Tajlandii odmiany mają kolory od rózowego do ciemnoczerwonego. Poza sezonem dostepny jest puszkowany w syropie. Doskonały jako deser po schłodzeniu. Serwowany zimny w kieliszku ze zmrożoną wódką.  Longan Tajska nazwa: Lumyai Dostępność: czerwiec-wrzesień Owoc longana wielkością i kształtem podobny jest do liczi. Okrągły o średnicy około 4 cm. Pod cieniutką, suchą, gładką, żółto - brązową skorupką kryje się biały przeźroczysty, jadalny miąższ spod którego widać ciemne okrągłe nasiono. Wygląd ten, nieco przypomina oko, stąd potoczna nazwa longana – Smocze oko w Chinach, a Kocie oko w Malezji. Smak longana przypomina liczi lub rambutan. Jest bardzo słodki, galaretowaty. Można go spożywać na surowo, jako dodatek do sałatek owocowych i innych deserów. W kuchni azjatyckiej dodawany jest również do zup. Najwięcej rośnie ich na północy kraju (głównie w Chiang Mai), choć ja akurat najadłam się ich w Surat Thani na południu.

Owoce Tajlandii --> te ogólnie znane

Banan Tajska nazwa: Kluai Dostępność: cały rok Banany są najbardziej popularnymi owocami tropikalnymi, a Tajlandia ma ich około 20 różnych odmian, poczynając od maleńkich, bardzo słodkich, rozmiaru palca, do bardzo dużych z grubą złotą skórką.  Tajowie jedzą banany gdy te są jeszcze zielone, jak warzywa z pikantnymi przyprawami. Bardziej dojrzałe, ale wciąż zielone są plasterkowane i suszone na słońcu na odmianę czipsów, inne są smażone, a potem gotowane w syropie (kluai ping) , po prostu gotowane z cukrem (kluai chuam), smażone w głębokim tłuszczu (kluai khaek), gotowane w mleku kokosowym z cukrem i solą (kluai buat chi), wędzone w łupinach (kluai phao) i nikt nie wie co jeszcze ;-)

Kwiat bananowca

Winogrona Tajska nazwa: A-ngune Dostępność: Wrzesień - Kwiecień Prawdziwe winogrona w tak goracym klimacie? Tak, odmiany czerwona i biała i są dostępne dzięki pracom badawczym Kasetsat Agricultural University. Odmiany dojrzewające w tropikalnych warunkach  są istotnym elementem przychodu sadowników z prowincji Nakhon Pathom, Ratchaburi  Samut Sakhon. Tajskie wino jest jednak trochę zbyt słodkie dla europejskiego podniebienia, a cena relatywnie wysoka.

Pomarańcze Tajska nazwa: Som Dostępność: cały rok Te jedne z najsłodszych i najbardziej soczystych pomarańczy na świecie nie zachęcają wyglądem. Są zwykle małe, częstokroć zielone i pomarszczone. Wspaniałe w smaku jedzone w klasyczny sposób w formie wyciskanych soków i shake'ów na lodzie są w Tajlandii wszechobecne.

Ananas Tajska nazwa : Sapparot Dostępność : Cały rok Ananas sprowadzony przez Krzysztofa Kolumba z centralnej ameryki dotarł kilka wieków temu do Tajlandii znajdując tu doskonałe warunki do wzrostu zwłaszcza w żyznych glebach wzdłuż wybrzeży. Rozszerzanie jego plantacji spowodowało że Tajlandia jest dziś największym na świecie eksporterem puszkowanego ananasa. Oprócz konsumpcji świeżych owoców, i dodatku do gotowanych zup jak na przykład pikantne kaeng khua sapparot i phat sapparot, w których ananas jest smażony z krewetkami. Jest to jednocześnie najtańszy tajski owoc - w cenie hurtowej kosztuje często kilkanaście groszy za sztukę. Spotyka się około 80 rodzajów ananasów. Niektóre z nich hoduje się wyłącznie dla ozdoby. Ananas pięknie kwitnie, choć tylko jeden raz w życiu. Waga owoców waha się od 0,5 do 4 kg. Ananasy w Tajlandii są bardzo soczyste i słodkie, aczkolwiek osoby z problemami gastrycznymi powinny spożywać je z umiarem.

Pomelo Tajska nazwa: Som-o Dostępność: Cały rok Tajska odmiana grapefruita, jest bardziej słodka i znacząco większa. Istnieją różne odmiany - zólte, zielone i czerwone. Nieobrany owoc może być przechowywany do miesiąca czasu, gdyż masywna łupa chroni go przed wysychaniem. Serwowany jako leki deser po posiłkach. Kupując warto wybrać wersję obraną, co zaoszczędzi ciężkiej pracy zrywania skóry !!!

Arbuz Tajska nazwa: Taeng-mo Dostępność: Cały rok W Tajlandii rosną dwa rodzaje - z czerwonym lub żółtym miąższem. Mają taki sam smak, ale odmiana żółta jest droższa, gdyż Tajom kolor żółty kojarzy się ze złotem, a także jest - kolorem królewskim, obydwa symbolizują bogactwo. Tajowie jedzą arbuzy ze solą i wyciskają sok, a także robią wspaniałe koktajle na kruszonym lodzie.

Powitanie w Tajlandii

Tajowie nie podaja sobie dłoni i nie całują sie na powitanie. Każdy kto był w Tajlandii, ba każdy kto latał tajskimi liniami na pewno zna gest powitania jakim jest wai:

Jednak nie każdy zna dokładniejsze reguły tego powitania. Po pierwsze im wyżej trzymane są ręce tym większy się wyraża szacunek. Po drugie ważne są zasady dotyczące, kto kogo wita pierwszy. Zatem młodszy wita starszego, dzieci rodziców,  mężczyzna kobietę, uczeń nauczyciela,  pracownik pracodawcę, sprzedawca klientów itd. Ze specjalnym szacunkiem należy powitać mnicha. Wai to również element modlitwy w buddyjskiej świątyni. 

Czy na wai trzeba zawsze odpowiedzieć? 

Tak ale  to również zależy od sytuacji. W każdym razie absolutnie nie należy wai zignorować! Czasami ktoś starszy lub wyższy rangą odpowie po prostu uśmiechem lub skinieniem głowy. Nie znaczy to, ze nas nie szanuje. Kelnerom lub sprzedawcom można również odpowiedzieć w ten sposób. Z kolei studenci witając wykładowcę wykonują Wai wznosząc ręce do twarzy i pochylają się, natomiast nauczyciel odpowiada wznosząc ręce na wysokość klatki piersiowej.

Etykieta nakazuje aby wykonując wai mieć dłonie złączone, palce prosto i lekko skierowane na siebie, łokcie przy ciele, przy czym należy wykonywać ruch wolno i z gracją.

Pani Clinton łokcie bliżej!

Nawet McDonalds się dostosowuje

Nie zapominajmy, ze wai to cześć tajskiej tożsamości. Turyści są nim bardzo często obdarzani i uprzejmie jest odpowiedzieć. Ten skromny gest może Wam pozwolić na wyrażenie uczuć i przełamanie pierwszych lodów pomimo nieznajomości języka.

Zatem teraz do ćwiczeń przed lustrem aby uzyskać perfekcyjny wai !

Wai kru – szacunek dla nauczycieli

Istnieje też pewien rodzaj wai, który przerodził się wręcz w specjalną ceremonię. Jest to tak zwany wai kru, czyli wyrażanie szacunku dla nauczycieli. Odbywa się to w czasie specjalnych ceremonii, podczas których uczniowie padają do stop nauczycieli wręczając im kwiatowe rzeźby i wianuszki z jaśminu. Ceremonia ta odbywa się co roku w każdej szkole w czerwcu lub lipcu, tuż po tym jak zacznie się nowy rok szkolny. Data ceremonii jest różna w różnych szkołach, ale jedno pozostaje niezmienne, zawsze obywa się ona w czwartek!! Wynika to z tego, że czwartek wymawia się tak samo jak Jupiter a tajscy astrologowie utrzymują, że Jupiter to gwiazda nauczyciel, która odpowiada za wiedzę, koncentrację i mądrość.

Ceremonia wygląda mniej więcej tak: Po prawej stronie nauczycieli znajduje się coś na styl ołtarzyka z wizerunkiem Buddy, flagą tajską oraz portretem Króla. Studenci podchodzą najpierw do ołtarzyka, kładą podarunki i oddają hołd modląc się. Po czym wstają kłaniają się do każdego wizerunku, a następnie już na kolanach podchodzą do rektora/dziekana. Przy rektorze /dziekanie studenci kłaniają się do stóp po czym podają podarunki. Kłaniają się jeszcze raz i na klęczkach odchodzą. Po tym jak juz wszyscy reprezentanci ofiarują swoje podarki, następuje ślubowanie studentów, po czym dziekan „błogosławi” książki, jest to coś na styl symbolicznego namaszczenia książki, żeby dobrze służyły studentom

Tajlandia - Kraina Uśmiechu :-)

Tajlandia bywa nazywana krainą uśmiechu. Tajski uśmiech (yim) znaczy coś więcej niż uśmiech ludzi z Zachodu. Tajski uśmiech ma wiele odmian, może oznaczać szczęście, szacunek, aprobatę, ale też złość, wątpliwość czy nawet żal. Tajowie uśmiechają się zatem zawsze i wszędzie (nawet na pogrzebach co dla nas farangów może być zaskakujące)
Na studiach językowych miałam ciekawy przedmiot dotyczący problemów w tłumaczeniu i tzw. językowego obrazu świata, czyli jak pewne narody inaczej opisują różne rzeczy, co wiąże się z ich kulturą, innym klimatem w którym żyją, innym zasobem słów. Jako przykład podawany był język Eskimosów, który ma mnóstwo określeń na słowo „śnieg”, języki ludów z Sahary które mają wiele słów na „wiatr”, czy chociażby angielski który ma w przeciwieństwie do polskiego kilka określeń na „mgłę”. Tak samo Tajowie, których uśmiech znaczy wiele, też mają wiele terminów językowych na swój uśmiech:

·         Yim tak tai – uśmiech dla osób których się nie zna

·         Feun yim – uśmiech mówiący zmuszam się do uśmiechu

·         Yim cheuat cheuan – uśmiech jakim zwycięzca obdarza przegranego

·         Yim thak than – uśmiech oznaczający nie zgadzam się ale no dalej przedstaw swój kiepski pomysł

·         Yim tang nam utah – używany kiedy się jest naprawdę szczęśliwym

·         Yim sao – uśmiech „jestem smutny”

·         Yim cheun chom – uśmiech „podziwiam cię”

·         Yim mee lay-nai – uśmiech mówiący mam coś złego na myśli np. zaraz cię oszukam, zaraz cię okradnę itd.

·         Yim mai awk – chcę się uśmiechnąć ale mi nie wychodzi

·         Yim yair yair – uśmiech spalę się ze wstydu; przepraszam

·         Yim yor – uśmiech „żartujesz sobie?!”

Więc widząc uśmiechniętego Tajlandczyka nie zakładajcie od razu, że jest on przyjacielski czy szczęśliwy, tajski uśmiech może być zwodniczy! Niestety my obcokrajowcy raczej nie jesteśmy w stanie odróżnić tych uśmiechów, ale warto wiedzieć, że takowe różnice istnieją, aby nie być bezkrytycznie zauroczonym tym wszechobecnym szczęściem i uśmiechem u Tajów.

Na koniec krótki filmik reklamujący jedne z najlepszych linii lotniczych o najmilszej na świecie obsłudze – Thai Airways. Linie te reklamują się jako linie uśmiechu, a poniżej w filmiku tajski uśmiech stewardess. Ciekawe, co ten uśmiech oznacza??? 

 http://www.youtube.com/watch?v=dNCf0CyQf3c&feature=related